خانه سلامت انواع اعتیاد و ایدز غیرقانونی‌ترین مواد مخدرها در طول تاریخ

غیرقانونی‌ترین مواد مخدرها در طول تاریخ

0
15
مواد مخدر

غیر قانونی‌ ترین مواد مخدرها در طول تاریخ

بشر از آغاز پیدایش تمدن در جست و جویی پیدا کردن راهی برای تغییر هوشیاری، تجارب و ادراکاتش بوده است. وسایل و روش های زیادی هستند که می توانیم از آن ها برای این کار استفاده کنیم.

از دانه گیاه فوفل، دانه تندی که در بسیاری از فرهنگ‌های آسیای مرکزی و جنوب شرقی به عنوان محرک جویده می‌شود تا تزریق ترکیب هروئین و کوکائین این چنین به نظر می‌ آید که هرگز نبوغ انسان در یافتن راه هایی برای دگرگونی حالش به پایان نمی‌رسد. بسیاری از فرهنگ‌ها در طول تاریخ از الکل و مواد مخدر استفاده می‌کرده‌اند.

اما درقرن اخیر خیلی از کشورها و فرهنگ ها مصرف این مواد را ممنوع کرده اند که در این مطلب با چند مورد از آن‌ها آشنا می شوید.

هروئین

هروئین هم مثل بیشتر مواد مخدر این مطلب در اصل غیرقانونی نبود و نخستین بار توسط آدلر رایت در سال ۱۸۷۴  در انگلستان تولید شد. او اسیدها و مورفین را آزمایش می‌کرد تا بتواند یک مسکن قوی تولید کند. نتیجه یک ماده شیمیایی به نام دی استیل مورفین شد.

در آن زمان آدلر نمی‌دانست چه چیزی در دست دارد.  هروئین تا ۲۰ سال بعد یک ماده شیمیایی معمولی بود تا این که فلیکس هوفمان شیمیدان آلمانی آن را دوباره تولید کرد.

هروئین

هدف او تولید کدئین بود، ترکیبی که اعتیادآور یا قوی نبود. اما ماده‌ای به وجود آمد که دو برابر قوی‌تر از مورفین بود.

اوایل تصور می‌شد که هروئین به اندازه مورفین اعتیادآور نیست بنابراین به راحتی در دسترس بود. شرکت بایر سال‌ها هروئین را جایگزین مورفین کرده و بعنوان ماده ای که اعتیاد نمی‌آورد رواج داد. آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم و دهه ۱۹۶۰  شیوع هروئین را تجربه کرد.

در جنگ جهانی دوم و جنگ ویتنام، هروئین ارزان و در دسترس سربازان و مجروحانی بود که به مورفین اعتیاد داشتند اما این ماده اعتیادآور‌تر و قوی تر بود و  بار دیگر بحران موادمخدر این کشور را فراگرفت.

کوکائین

کوکائین بیشتر به عنوان دارویی با فایده های زیاد فروخته می‌شود، اما در حقیقت باعث نابودی انسان ها و جامعه مدرن و دنیاست.

دست کم گرفتن کارهای بزرگ زیگموند فروید و نقشی که در رشته‌های روانشناسی و فلسفه داشت غیر ممکن است اما همه می دانند که فروید در آن زمان کوکائین را مسکن و درمان بسیاری از مشکلات فیزیکی و ذهنی می‌دانست و به دوستان و بیماران خود استفاده از آن را توصیه می‌کرد.

او این نظر را درمورد دارویی که امروزه عامل مشکلات بسیاری تصور می‌شود این سوال را برمی انگیزد که آیا مشکل اصلی از کوکائین است یا ساختار اجتماعی ما مشکل دارد که آن را بدین شکل معرفی می‌کند؟ حقیقت را فقط زمان و تحقیقات مشخص می‌کند.

کوکائین

از دوران قبل از تاریخ، بومیان آمریکای جنوبی برگ‌های کوکا را به عنوان انرژی زای فوری می‌خوردند. این همان برگ هایی است که کوکائین سرانجام از آن استخراج شد. اما سرخوشی و لذت مصرف پودر کوکائین خیلی بیشتر از جویدن برگ آن هاست.

این برگ‌ها را بومیان پرو تنها برای مراسم مذهبی و روحانی می‌جویدند تا این که اسپانیایی‌ها حمله کردند و از آن به عنوان راهی برای تحت کنترل نگه داشتن معدنچیان بومی استفاده کردند.

اولین بار در دهه ۱۸۰۰ کوکائین را به شکلی که امروزه می‌شناسیم ساخته شد و برای هر آن چه که فکر کنید از افسردگی تا خستگی تجویز می‌شد.

پس از گذشت یک دوره زمانی، پزشکان دیگر آن را به عنوان دارو تجویز نکردند و در نیم قرن بعد برای مصرف آن مقررات سفت و سخت تری به وجود آمد تا اینکه نهایتا به عنوان یک عمل مجرمانه شناخته شد.

تریاک

یکی از قدیمی‌ترین موادمخدر تریاک است که از خیلی وقت ها پیش وجود داشته است. دقیقا مشخص نیست که از این ماده برای اولین چه زمانی استفاده شد؟

اما در دوران باستان به وسیله فرهنگ هایی مثل سومریان، بابلی ها، یونانیان، رومیان، مصریان و فرهنگ‌های مختلف هند برای تسکین درد استفاده می‌شده است. فرهنگ‌های چینی در سال‌های بعد برای مستی و سرخوشی از آن استفاده می‌کردند تا این که بعد از قرن‌ها متوجه شدند که مصرف مداوم  روی سلامتی اثرات زیادی دارد.

تریاک

در بین النهرین حدود ۳۴۰۰ سال قبل از میلاد از تریاک استفاده می‌شده است و مردم به آن گیاه شادی می‌گفتند بنابراین می‌توان گفت که بابلی ها و سومری ها می‌توانستند معتاد باشند.

در طول تاریخ بخاطر وجود جاده ابریشم، تریاک از آسیا به اروپا و سپس آمریکا رسید. اما در نهایت تریاک محبوبیت خود را از دست داد و موادمخدر قوی تری مثل مورفین، هروئین، اکسی کانتین و فنتانیل جایگزین آن شد.

ال‌اس‌دی

اولین بار توسط آلبرت هافمن در دهه ۱۹۳۰ اسید لایزرژیک دی اتیل آمید یا به اختصار ال اس دی به وجود آمد. در آن زمان این شیمیدان سوئیسی نمی‌دانست که کاربرد این ماده چیست و یک ماده شیمیایی تحقیقاتی محسوب می شد تا این که به طور اتفاقی در سال ۱۹۴۳  دوز کوچکی از این ماده را خورد.

ال‌اس‌دی

او در حال مرگ بود، تا دوساعت بعد، دنیای او دگرگون بود و شکل های غیرعادی و عجیب همراه با بازی رنگ‌ها را می‌دید.

از این جا به بعد بود که ال‌اس‌دی توسط دانشمندان و آژانس‌های دولتی آزمایش شد. توهم حاد و تحریف واقعیت از عوارض مصرف ال اس دی است.

مت‌آمفتامین

شیشه یا مت‌آمفتامین  ماده مخدری است که سبب ویرانی آمریکا و جهان شد. اولین بار در سال ۱۸۸۷ در آلمان  خود آمفتامین که نسخه ضعیف‌تر مت‌آمفتامین است تولید شد.

سپس ژاپنی‌ها آزمایش آمفتامین را شروع کردند تا اینکه در سال ۱۹۱۹ مت‌آمفتامین را که ارزان‌تر و قوی‌تر بود ایجاد کردند و این ماده همچنین سریع‌تر عمل می‌کرد.

مت‌آمفتامین
به خاطر ماهیت کریستالی آن، ذوب و تزریق مستقیم مت‌آمفتامین به جریان خون آسان‌تر است و در نتیجه قدرت بیشتری دارد. مت‌آمفتامین نقش بزرگی در جنگ جهانی دوم داشت و نیروی‌های آلمانی و ژاپنی برای تقویت سربازان از آن خود استفاده می‌کردند. بعد از جنگ این ماده مخدر به عنوان ماده انرژی زا به کسانی فروخته می‌شد که در فشار و شلوغی دوران سرمایه داری بودند. دولت آمریکا در سال ۱۹۷۰  مصرف این ماده را ممنوع و جرم اعلام کرد و تنها در بازار سیاه در دسترس بود.

دی‌ام‌تی

یکی دو دهه است که دی ام تی (DMT) یا دی متیل تریپتامین رواج چیدا کرده است اما نخستین بار در سال ۱۹۳۱ تولید شده است.

در ابتدا این ماده یک ماده مخدر نبود و به مدت ۱۵ سال فقط یک ماده شیمیایی تحقیقاتی بود تا اینکه کشف شد که جزئی از معجون توهم‌زایی است که توسط قبایل آمریکای جنوبی استفاده می‌شود.

دی‌ام‌تی
تا سال ۱۹۵۶ اثرات روانگردان این توهم زای قوی کشف نشده بود تا این که شیمیدانی به نام استفان شارا نتوانست ال‌اس‌دی یا مسکالین به دست بیاورد و تصمیم گرفت این ماده را امتحان کند و ببیند آیا خواص روانگردان دارد یا نه. بعد از تلاش های پی در پی که نتیجه ای نداشت، استفان فکر کرد شاید باید آن را به روش دیگری مصرف کرد بنابراین شجاعانه آن را تزریق کرد و دید کار می‌کند. بنابراین آثار روانگردان دی ام تی کشف شد. دی ام تی آثار توهم زای کوتاه، اما شدید دارد. دولت آمریکا در سال ۱۹۷۰اعلام کرد دی ام تی به هیچ وجه ارزش دارویی ندارد و برای سوء استعمال پتانسیل بالایی دارد و جزو موادمخدر غیرقانونی محسوب می شود.

سیلوسایبین

یکی از مواد قدیمی و جالب سیلوسایبین یا قارچ جادویی است. در دنیا بیش از ۲۰۰ نوع قارچ حاوی سیلوسابین وجود دارد و استفاده از آن‌ها به ۹۰۰۰ سال قبل از میلاد بازمی گردد.

بله، مردم ۱۱۰۰۰ سال پیش موادمخدر مصرف می‌کردند. شواهد این نظریه که قدمت آن‌ها به ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد باز می‌گردد نقاشی‌های غارهای شمال آفریقا و نقاشی‌های مشابه در اسپانیا هستند. در تمام دنیا در مراسم مذهبی قارچ‌های سیلوسایبین استفاده می‌شده اند.

سیلوسایبین
با این حال جوامع غربی عمدتا قارچ را ماده مخدر در نظر نمی‌گرفتند. تا این آلبرت هوفمن  که در دهه ۱۹۵۰ توانست سیلوسایبین را از قارچ‌های نیومکزیکو استخراج کند و خواص توهم زای آن را کشف کند. نتایج منتشر شد و قارچ‌ها جزء ثابت موادمخدر آمریکایی شدند. قارچ‌ها نه تنها جزو یکی از بی خطرترین دارو‌ها هستند بلکه شواهد زیادی وجود دارد که به افسردگی و سایر مشکلات روانی مثل اضطراب کمک می‌کنند. این سیلوسایبین را در کنار بسیاری از دارو‌ها مثل ال اس دی و اکستازی قرار می‌دهد که می‌توانند در دنیای پزشکی اثرات عمیقی داشته باشند.

فن‌سیکلیدین

فن‌سیکلیدین یا پی سی پی یک توهم زای بسیار قدرتمند است که که در دوز پایین اثرات مشابه ال‌اس‌دی و در دوزهای بالا سبب بروز رفتار خشونت‌آمیز، تشنج و جنون می‌شود.

یکی از خطرناک‌ترین مواد مخدری  که وجود دارد پی‌سی‌پی است، نه فقط به خاطر قدرتش بلکه به دلیل  اثر بسیار متفاوت آن روی مصرف کنندگان. حتی مصرف کنندگان باتجربه هم اینکه چه واکنشی پس از مصرف دارند را نمی دانند و عوامل محیطی هم تاثیر زیادی در واکنش افراد دارند.

اثرات مخدر فن‌سیکلیدین
پی سی پی در اصل در دهه ۱۹۵۰ برای بیهوشی و هم‌چنین به عنوان آرام بخش حیوانات استفاده می‌شد. اما مثل بیشتر موادمخدر، پی‌سی‌پی به دست کسانی افتاد که از آن به عنوان ماده ای برای سرخوشی و مستی استفاده کردند. پی سی پی تا اواسط دهه ۱۹۶۰ در دسترس و ارزان بود و در آمریکا و در داروخانه های محلی تولید و فروخته میشد.  پی سی پی برخلاف سایر داروها، یک پدیده آمریکایی است و در سایر کشور‌ها گسترش نیافت.

ماریجوآنا

جنجالی‌ترین ماده مخدری که تاکنون وجود داشته ماریجوآنا است. این ماده خواص دارویی و خطرات  به نسبت کمی برای مصرف کنندگانش دارد. در سراسر جهان فرهنگ‌های مختلفی هزاران سال است که از گیاه شاهدانه استفاده می‌کنند.

در چین قدمت اسناد خواص دارویی ماریجوآنا به ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد باز می‌گردد. یونانیان و رومیان باستان همان طور که با تریاک آشنا بودند با ماریجوآنا هم غریبه نبودند.

ماریجوآنا

به دلیل رشد سریع ماریجوآنا و کاربردهای زیاد آن در جوامع اولیه آمریکایی زیاد پرورش داده می‌شد. تا دهه ۱۸۰۰ ماریجوآنا و عصاره‌های آن به عنوان دارو برای بیماری‌های مختلفی از کم اشتهایی تا مشکلات معده تجویز می‌شدند. سپس در اوایل قرن بیستم، در آمریکا داستان ماریجوآنا به طور کلی تغییر کرد.

با هجوم مهاجران مکزیکی طی سال‌های انقلاب مکزیک، مصرف تفریحی ماریجوآنا در آمریکا مخصوصا توسط مهاجران بیشتر و به دنبال آن مصرف ماریجوآنا در کل ایالات متحده جرم اعلام شد.

اکستازی

اکستازی در واقع زمان زیادی قبل از این که در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۷۰ در آمریکا عمومی شود، وجود داشته است.

اولین بار اکستازی در سال ۱۹۱۲ به وسیله آلمانی‌ها تولید شد در آن زمان مثل تقریبا هر ماده دیگری روی زمین، می‌خواستند از آن برای کنترل خونریزی استفاده کنند.

در دوران جنگ سرد اکستازی هم توسط سیا و سایر سازمان‌های دولتی و نظامی آزمایش شد.

اکستازی
هیپی‌ها و کسانی که به مهمانی می رفتند تا دهه ۱۹۶۰  این ماده را خودشان تولید و مصرف می‌کردند. تا دو دهه بعد این ماده یک داروی مهمامنی زیرزمینی بود تا اینکه  بدون علت مشخص و به صورت ناگهانی در سال ۱۹۸۵ اداره مبارزه با موادمخدر ممنوعیت فوری آن را  اعلام کرد و اظهار کرد که به هیچ وجه ارزش دارویی ندارد و  برای سوء استعمال آن پتانسیل بالایی وجود دارد. این بخشی از مبارزه با موادمخدر بود که به وسیله دولت ریگان شروع  شد و هنوز هم اثرات آن حس می شود. اما مدارک و شواهد نشان می‌دهد که اکستازی خواص دارویی بالقوه زیادی مخصوصا در افسردگی، اختلال پس از سانحه و سایر مشکلات روانی دارد که افراد زیادی از آن رنج می‌برند. نگرش و تفکر ما ممکن است در طول زمان تغییر کند و این ماده به عنوان یک داروی مفید برای بشر شناخته شود.

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
لطفا نام خود را وارد کنید