با این راه جای بخیه را محو کنید

مجموعه: بیماری ها و راه درمان تعداد بازدید: 25
با این راه جای بخیه را محو کنید

با این راه جای بخیه را محو کنید :

پوست عضو زنده بدن است که دارای چند لایه است. بالاترین لایه پوست اپیدرم است که از سلول های مرده پوست تشکیل شده و سطح پوست را می سازد. هر فرد سالم در هر دقیقه حدود ۳۰ هزار سلول پوست مرده اش می ریزد. با این حال سلول های پوست زنده به طور مداوم در قسمت زیرین اپیدرم تولید شده و جای سلول های مرده را می گیرند. منظور از لایه زیر اپیدرم، درم است که حاوی عروق خونی، اعصاب و لایه چربی است.
به دلیل این پویایی هرگاه زخمی روی پوست ایجاد شود، ترمیم می شود و جای زخم یا اسکار از بین می رود اما بسته به نظر جراحان پلاستیک، درمان اسکار طیف وسیعی دارد و شامل اقدامات غیر جراحی و جراحی است که همه این اقدامات در جهت بهبود ظاهر اسکار انجام می شود. بعضی بیماران به عمل های جراحی متعدد نیاز دارند که به طور معمول این اقدامات وقتی صورت می گیرد که درمان دارویی یا موارد غیرجراحی پاسخ گو نباشد.

در این موارد جراح به وسیله یک عمل جراحی زخم یا اسکار را بر می دارد و در واقع با برداشتن آن بافت، اندازه اسکار کوچک تر می شود و گاهی اوقات اسکارهای بزرگی را که ناشی از تصادفات یا سوختگی هستند و بسیار بدشکل شده اند، با استفاده از پیوند یا گرافت پوستی یا پوست مصنوعی درمان می کند. یکی از نگرانی‌های مشترک همه متقاضیان اعمال زیبایی باقی ماندن جای عمل جراحی روی پوست است. شاید شما هم تا به حال با کسانی مواجه شده باشید که با جراحی بینیشان فرم خوبی گرفته اما وقتی از نزدیک به آن ها نگاه می‌کنید جای بخیه زیر پره‌های بینی‌شان کاملا مشخص است و به اصطلاح «توی ذوق می‌زند»! در هر حال با ایجاد هر زخم یا برش عمیق روی پوست اثر آن تاحدودی باقی می‌ماند اما با راهکارهایی که امروزه معرفی شده اند میتوانید جای آن را محو کنید. دو نفر از بهترین متخصصان پوست ایران در این مورد به شما توضیح می‌دهند.

توقع معجزه نداشته باشید!

برای جوشگاه امروزه راه حل های مختلفی وجود دارد  که بیشتر آن ها در کلینیک‌های پوست و با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. فقط برای ترمیم اسکارهای شدید مثل سوختگی‌های وسیع نیاز به بیهوشی عمومی و بستری شدن در بیمارستان است. روش‌های جدید و نو می‌توانند موجب تغییراتی در طول پهنا یا جهت جوشگاه ایجاد کنند یا جوشگاه‌های فرورفته را بالا آورند و آن را پر کنند و انواع برجسته را صاف کنند اما هیچ‌گاه جوشگاه را کاملا از بین نمی‌برند و هیچ روش جادویی وجود ندارد که پوست را به وضعیت اولیه بازگرداند.

علاوه بر این، روش‌های اصلاح جراحی خود می‌تواند آثاری در پوست بر جای بگذارد که البته از جوشگاه اولیه بهتر است. همچنین باید بخاطر بسپارید رنگ جوشگاه را نمی‌توان تغییر داد گرچه با گذشت زمان رنگ و آثار آن ها کمرنگ‌تر می‌شود.

جراحی یا اصلاح جوشگاه

مناسب‌ترین روش برای جوشگاه‌های پهن یا طویل برداشتن جوشگاه با جراحی است.  جوشگاه‌های پهن را در این روش می‌توان برداشت و دوباره بخیه کرد به طوری که خط جوشگاه باریک‌تر شود. در مورد اسکارهای طویل هم جراحان پوست از برش‌های نامنظم استفاده می‌کنند تا بتوانند خط جوشگاه را کوتاه‌تر نشان دهند.

جای بخیه روی دست

گاهی اوقات با جراحی می‌توان جهت یک اسکار را طوری تغییر داد که تمام یا قسمتی از آن در مسیر خطوط طبیعی پوست قرار گیرد و کمتر به چشم بیاید. با همین روش می‌توان جوشگاه‌ها را به مناطقی که کمتر به چشم می‌آیند (برای مثال لابه‌لای خط رویش مو یا خط محل تلاقی بینی و گونه‌ها) انتقال داد تا دیده نشوند.

ساییدن پوست

روشی مناسبی در اصلاح جوشگاه‌های ظریف سایش پوست (درم‌ابریژن) است. در این روش از یک ابزار مثل برس که به سرعت می‌چرخد یا لیزر برای برداشتن لایه‌های سطحی پوست استفاده می‌شود. برای سایش پوست روش های گوناگونی وجود دارد  اما نتایج آن ها تفاوت زیادی با هم ندارد. دست ماهر یک متخصص پوست است که ماشین را هدایت می‌کند و با به کار بردن آن در جهت‌های صحیح سطح پوست می‌تواند جوشگاه‌ها را بدون این که جوشگاه جدیدی بر جای بگذارند از بین ببرد. به طور معمول توصیه میشود که سایش پوست روی تمام صورت یا تمام گونه انجام شود زیرا تنها انجام دادن آن در منطقه کوچکی از پوست  باعث تمایز آن از سایر نقاط می‌شود. یک بار سایش  در صورتی که جوشگاه اولیه سطحی باشد، کافی است اما در مواردی که ضایعات وسیع و عمیق هستند، لازم است چندین بار این تکرار شود. بیشترین تأثیر درمانی را در پوست صورت سایش پوست دارد و در نواحی دیگر بدن احتمال ترمیم شدن کند، به جای ماندن قرمزی یا حتی جوشگاه بعد از عمل بیشتر است. بعضی از پزشکان برای کاهش درد سایش، تمام سطح پوست را با یخ سرد می‌کنند و بعضی دیگر بی‌حس‌کننده‌های موضعی یا انواع داروهای مسکن‌ را به‌کار می‌برند. به طور معمول بیماران ۲تا ۳ هفته بعد از عمل و گاهی حتی پس از یک هفته هم می‌توانند سر کار خود حاضر شوند.

بهتر شدن اسکار فرورفته با تزریق!

تزریق فیلر مانند ژل استاندارد یا چربی خود فرد به داخل جوشگاه، فرورفتگی‌های آن را پر کرده و هم‌سطح پوست اطراف می‌کند. مقدار ماده تزریق شده بستگی به اندازه و سفتی اسکار دارد. با اینکه بهبود با این روش فوری است اما نتایج آن در بیشتر موارد دائمی نیست.

در نرم کردن جوشگاه‌های سفت (گوشت اضافه) تزریق کورتیکوستروئیدها کاملا موثر است و باعث کوچک و مسطح شدن آن ها می‌شود.

چگونگی انجام پیوند پوست

در این روش به کمک یک وسیله ظریف و مدور، پوست از قسمت جوشگاه برداشته می‌شود و پوست سالم (برداشته شده از پوست پشت گوش) جایگزین آن میشود و  سپس محل پانسمان می‌شود. ۵ تا ۷ روز بعد از عمل هم ضایعه جوش می‌خورد.

البته در محل پیوند نیز جوشگاهی باقی می‌ماند که کمتر از جوشگاه قبلی مشخص است . منجمد کردن لایه‌های فوقانی پوست هم گاهی حجم جوشگاه را کاهش می‌دهد. این روش به‌طور عمده در درمان جوشگاه‌های برجسته شانه و پشت، ناشی از جوش غرور جوانی به کار می‌رود.

لایه‌برداری برای چه افرادی مناسب است؟

در این روش برای آن که پوست صاف تر به نظر برسد به کمک یک ماده شیمیایی لایه سطحی پوست برداشته می‌شود تا یکنواخت شود. لایه‌برداری بیشتر در پوست صورت استفاده می‌شود و در جوشگاه‌های سطحی مفیدتر است. همچنین در درمان جوشگاه‌های فرورفته آکنه و جوشگاه آبله‌مرغان نتایج خوبی همراه دارد. در درمان آسیب دیدگی‌های پوستی ناشی از نور آفتاب و تغییرات رنگی پوست هم بیشتر اوقات از لایه‌برداری شیمیایی استفاده می‌شود.

کدام لیزر موثرتر است؟

در درمان جوشگاه لیزرهای مختلفی به کار می‌رود و دستگاه لیزر مناسب  باید بر اساس نوع جوشگاه باید انتخاب شود.

لیزر صورت

باید توجه داشت درمان با لیزر معمولا کامل نیست و امکان بازگرداندن پوست محل جوشگاه به حالت پوست طبیعی قبل از آسیب وجود ندارد. لیزرهای معمول برای درمان اسکار شامل لیزرهای PDL , fractional or conventional Co2 می‌شوند.

با بخیه بیشتر جای عمل کمتر میشود!

نواحی گردن، سینه، پشت و قسمت ابتدایی اندام فوقانی بیشترین احتمال ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید را دارند. کسانی که در خانواده‌شان سابقه کلوئید وجود دارد، بیشتر دچار گوشت اضافه پس از جراحی می‌شوند. برای اینکه جای عمل کاهش یابد جراحی باید با دقت و درستی  انجام شود. طوری که کمترین آسیب به بافت وارد شود.

همچنین برش باید در جهت خط‌های پوستی صورت گیرد تا فشار روی زخم کمتر شود. شاید فکر کنید هرچه تعداد بخیه‌ها بیشتر باشد احتمال باقی ماندن جای آن هم بیشتر میشود اما این موضوع درست نیست و عکس آن حقیقت دارد. در واقع هرچه تعداد بخیه‌ها بیشتر باشد، فشار روی زخم کمتر می‌شود و زخم یکنواخت‌تر پخش می‌شود در نتیجه احتمال جا ماندن اثر زخم روی پوست کمتر می‌شود.

اگر جای زخم‌تان قرمز مانده است

استفاده از کرم‌های ترمیم‌کننده زخم و همچنین جلوگیری از ایجاد عفونت و باز شدن زخم می‌تواند احتمال ایجاد گوشت اضافه را کم کند. مصرف این کرم‌ها باید در هفته دوم و به محض کشیده شدن بخیه‌ها آغاز شده  و بین چهار تا شش هفته ادامه یابد. توجه کنید در صورتی باقی ماندن  قرمزی جای جراحی بیشتر از چند هفته باید حتما به پزشک مراجعه شود تا بتواند از ایجاد گوشت اضافی و برجستگی جلوگیری کرد.

بی فایده بودن روغن نارگیل و ماساژ!

استفاده از روغن‌های مختلف مثل روغن نارگیل تاثیری در جلوگیری از ایجاد گوشت اضافه ندارد. در این زمینه استروئیدها، پمادهای کورتونی و لیزر PDL بیشترین اثر را دارند. در مواردی هم که گوشت اضافه ایجاد می‌شود می‌توان از آمپول‌های کورتون، داروهای شیمی‌درمانی و … داخل ضایعه استفاده کرد.

در محو شدن گوشت اضافه ماساژ زخم هم موثر نیست. علاوه بر این چسب‌های مخصوصی وجود دارد که برای ترمیم بهتر و جلوگیری از ایجاد گوشت اضافه به کار می‌روند مخصوصا اگر قرمزی جای اسکار مدت طولانی باقی بماند. البته بهتر است با تجویز پزشک از این چسب ها استفاده شود.