خانه سلامت دارو های گیاهی و طب سنتی شیوه های بیهوشی و کاهش درد در گذشته

شیوه های بیهوشی و کاهش درد در گذشته

0
38
گیاهان دارویی

شیوه های بیهوشی و کاهش درد در گذشته :

خیلی از مردم تصور میکنند که بیماران قبل از اوایل قرن بیستم باید دندان کشیدن های دردناک یا جراحی های عمومی مختلف را تنها با نوشیدن نوشیدنی های الکلی تحمل می کردند. اما تحقیقات و کشفیات باستان شناسی چنین باوری را مردود و اشتباه دانسته و مشخص شده که حدافل افراد خاصی مجبور به تحمل چنین دردهایی نبودند. بعضی از نیاکان و اجداد باستانی ما بسیار خلاق بوده و از این خلاقیت خود در زمینه دارویی و درمانی نیز استفاده کرده اند. با اینکه هنوز هیچ اطلاعاتی در مورد روش بدست آوردن این دانش و باورهای علمی نداریم اما می دانیم که آن ها با استفاده از منابع طبیعی و محدودی که در اختیار داشتند بهترین استفاده را برای کاهش درد و بیهوش کردن بیماران کرده اند. در ادامه این مطلب شما را با تعدادی از موثرترین داروهای تسکین دهنده درد و بیهوشی دوران باستان معرفی خواهیم کرد.
گیاه خشخاش را تا جایی که می دانیم حتی ۳۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیح هم در قسمت های جنوبی بین النهرین می کاشته اند. سومری ها گیاه خشخاش را «هول گیل» به معنای «گیاه شادی» نامیده بودند که نشان دهنده آن است که آن ها از تاثیر بی حس کننده و نشئه آور آن اطلاع داشته اند. دانش جمع آوری گیاه خشخاش و گرفتن شیره تریاک از آن از سومریان به آشوریان انتقال داده شده و پس از آن به به بابلی ها و از آن جا نیز به مصریان باستان رسید.
گیاه خشخاش

در حدود سال ۱۳۰۰ قبل از میلاد مسیح مصریان باستان خود خشخاش می کاشتند. در زمان حکومت فرعون های ثوتموس چهارم، آخناتون و توتانخامن تجارت تریاک رونق زیادی گرفته بود. قبل از میلاد مسیح اسکندر کبیر  در سال ۳۳۰ تریاک را با خود به ایران و هندوستان آورد. در حدود سال ۱۳۰۰ پس از میلاد مسیح استفاده کردن از تریاک در اروپا کاری شیطانی محسوب میشد اما در حدود سال ۱۵۲۷ بار دیگر استفاده آن بخاطر ویژگی های دارویی که داشت رواج یافت. تریاک به عنوان یک داروی بی حس کننده و بیهوش کننده مورد استفاده قرار گرفت. البته بعدها از آن برای لذت بردن شخصی هم استفاده شده و اسم آن با قاچاق و دیگر جرم های خطرناک دیگر هم معنا شد و هنوز هم در جامعه نگاه منفی خاصی نسبت به آن وجود دارد.

بنگ دانه

گیاه بنگ دانه

از بنگ دانه هم مانند بسیاری دیگر از گل ها و گیاهان دارویی که برای هدف های پزشکی مورد استفاده قرار می گیرد گیاه بنگ دانه نیز اثرات روانگردانی دارد اما کاربرد آن از دوران باستان از آن برای کاهش درد و به عنوان داروی بی حس کننده بوده است. بنگ دانه دارای آتروپین (سمی که در گیاهان تاجریزی یافت شده و برای ریلکس و شل کردن عضله مورد استفاده قرار می گیرد) و اسکوپولامین (آلکالوئیدی سمی است که برای جلوگیری از استفراغ کردن، آرام کردن اشخاص و یا به خواب رفتن مورد استفاده قرار می گیرد) است و در قرن اول پس از میلاد مسیح برای کاهش درد مورد استفاده قرار گرفت. در  دوران باستان در ترکیه از بنگ دانه که به آن بنگ گفته می شد به شکل قرص یا به صورت سیگاری استفاده می کردند تا بدین ترتیب درد دندان، درد گوش یا دیگر دردهای ناشی از بیماری های مختلف تسکین داده شود.بنگ دانه به صورت بخور به عنوان دارویی برای کاهش درد دندان، وارد دهان فرد می شد. بعد از این که فرد با استفاده از آب گرم دهانش را آب می کشید، دانه های بنگ دانه را روی زغال های افروخته می پاشیدند و دودی که از آن ایجاد میشد  وارد دهان شده و درد دندان را کاهش می داد.

طب سوزنی

در دستنامه ای که  به ۱۰۰ سال قبل از میلاد مسیح تعلق دارد به طب سوزنی به عنوان یک سیستم سازمان یافته برای تشخیص و درمان بیماری ها اشاره شده است. این دستنامه که بیشتر به صورت پرسش و پاسخ نوشته شده است شامل سوالاتی از امپراطور چین است که وزیر او چی پو به آن ها پاسخ می داده است. این دستنامه بر اساس آداب و تعالیم پزشکی فلسفه تائو که قرن ها قدمت داشته نوشته شده است. به کانال های نیروی زندگی در این دستنامه  اشاره شده است که از طریق وارد کردن سوزن هایی در مکان های خاصی که به این کانال ها مربوط می شود و برای درمان بیماری های مختلف استفاد می شد اهمیت بالایی داشته اند. این سبک درمانی در قرن هفدهم مورد بی مهری و بی توجهی قرار گرفته و  در سال ۱۹۲۹ انجام آن ممنوع گردید. اما در سال ۱۹۴۹  بار دیگر استفاده از آن رونق گرفته و قانونی اعلام شد.

طب سوزنی

استفاده از طب سوزنی به ژاپن و کشورهایی اروپایی از آن سال به بعد گسترش یافته و به ایالات متحده هم رسید. با این وجود مطالعات محدود و کمی در زمینه تاثیرات این روش درمانی انجام شده که البته نشان از موثر بودن آن در بعضی از موارد بوده است.

مهر گیاه

مهر گیاه یکی از اولین داروهای بی حس کننده که بیماران را برای مدتی بیهوش می کرد است. دیوسکوردیس، پزشک یونانی (۴۰ تا ۹۰ پس از میلاد مسیح) در قرن اول میلادی از اثرات این گیاه و مخصوصا نوشیدنی آن گفته است. در واقع نوشیدنی که از این گیاه بدست می آید بیمار را به خوابی عمیق فرو می برد که در این مدت جراحی های مختلف روی او انجام می گرفت.

مهرگیاه

او این حالت خواب عمیق را «بیهوشی» نامیده است. در ایتالیا در قرن سیزدهم میلادی ، اوگو بورگوگنونی برای نخستین بار  برای به خواب بردنی که شبیه بیهوشی بود از اسفنج خواب آور استفاده کرد. او در این روش اسفنج را در محلول تریاک، مهر گیاه، شوکران و برخی داروهای دیگر فرو می برد و بعد از خیس شدن روی بینی بیمار نگه داشته می شد تا این که بخار تولید شده از آن باعث بیهوشی فرد میشد.

تاتوره

تاتوره اگر چه یک گیاه سمی بود اما از عصاره آن در دوران باستان به عنوان یک مُسکن و داروی خواب آور استفاده می شد. در کتاب های پزشکی نوشته شده به وسیله دیوسکوریدس، تئوفاراستوس و سلسوس و البته پلینی پیر از خواص بیهوش کننده این گیاه یاد شده است. این گیاه البته اثرات جانبی خطرناکی نیز دارد. استفاده بیش از سه گرم از این گیاه همراه با شراب باعث می شد که فرد وارد دنیای توهمی شود ( دچار توهم شود ) دو برابر این میزان می توانست باعث دیوانگی فرد به مدت بیش از سه روز نیز بشود. استفاده بیشتر از این مقادیر نیز دیوانگی همیشگی و حتی مرگ را به دنبال داشت.

تاتوره

اگر چه تاتوره در کاهش درد بیماران در دوران باستان و در جراحی های متعدد بسیار تاثیرگذار بود اما چنان چه به درستی مورد استفاده قرار نمی گرفت موجب مرگ بیمار میشد. به همین دلیل این گیاه را بیشتر با نام «سیب شیطان» می شناختند.

اتیلن

در معبد دلفی، گازهایی از زیر معبد خدای خورشید بیرون می آمد موبدان آپولو بعد از بالا کشیدنپیشگویی هایی انجام می دادند. این گازها شامل مقداری اتیلن بودند، یک ماده بیهوش کننده که از راه استنشاق کردن وارد بدن می شد.  اتیلن ر سال ۱۹۳۰ به عنوان یک داروی بیهوش کننده جدید جایگزین کلروفورم شد. در آن زمان کلروفورم به دلیل تاثیرات جانبی پس از عمل جراحی مانند مرگ ناگهانی و اتر نیز به دلیل مبتلا کردن بیمار به اسهال و استفراغ پس از جراحی کم کم داشتند کنار گذاشته میشدند و  جای خود را به اتیلن می دادند. به گفته پزشکی که ۸۰۰ بار از اتیلن در جراحی های خود استفاده کرده است این ماده پس از سه تا هشت دقیقه باعث بیهوش شدن بیمار می شود بدون این که به فرد احساس خفگی یا حس ناخوشایند دیگری دست بدهدو به محض برداشته شدن ماسک از صورت بیمار بیمار بیدار شده و هیچ نشانه ای از اثرات جانبی اتیلن در بدن او دیده نمی شد. استفاده از اتیلن فایده های زیاد دیگری هم داشت. بخاطر کمتر سمی بودن اتیلن و هم چنین کمتر صدمه زدن به سیستم عصبی و کمتر به سلول های بدن آسیب می زد و کمتر نیز بیمار را دچار سر درد می کرد بسیار مورد توجه قرار گرفت. اتیلن موجب التهاب و تحریک ریه و کاهش فشار خون نمی شد و باعث خونریزی بیشتر یا عرق کردن بیش از حد بیمار بعد از جراحی نمی شد. با این وجود استفاده از اتیلن بدون مشکل نیز نبود.

اتیلن

اتیلن خیلی زود تاثیر خود را از دست می داد و چون اتیلن بسیار قابل انفجار بود در هر مکانی نم شد تز آن استفاده کرد به خصوص در مجاروت شعله و گرما و در اتاق های آزمایش اشعه ایکس.

شاهدانه

 امپراطور فو در چین از سال ۲۹۰۰ قبل از میلاد مسیح، از شاهدانه به عنوان کاهش دهنده  و تسکین دهنده درد استفاده می کرد. حتی از این گیاه به عنوان یک گیاه دارویی در دایره المعارف دارویی چینی که به ۱۵ قرن از میلاد مسیح تعلق دارد نیز یاد شده است. بدین ترتیب استفاده از شاهدانه به عنوان دارویی مُسکن از چین شروع شد و به دیگر نقاط جهان گسترش یافت. در حدود ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح هندی ها با ترکیب کردن شاهدانه و شیر یک داروی تسکین دهنده درد به نام بهانگ تولید می کردند.

شاهدانه

بعدها از شاهدانه برای تسکین درد گوش، جاهای ورم کرده و التهاب استفاده می شد. یک پزشک چینی هوا تو در قرن دوم پس از میلاد مسیح  به نام  از ترکیبت کردن شاهدانه و رزین و شراب یک ماده بیهوش کننده ساخت که عمدتا با استفاده از آن جراحی های شکمی، کمری و سینه ای را بدون این که بیمار احساس دردی داشته باشد انجام می داد. در سال ۸۰۰ پس از میلاد مسیح، پزشکان عرب برای کاهش سر دردهای میگرنی از شاهدانه استفاده می کردند.

شاه تره

در چین باستان برای برطرف کردن سر درد و کمر درد ریشه گیاه شاه تره را در سرکه جوشانده و استفاده می شد. این گیاه که معمولا در مناطق شرقی کشور چین می روید از خانواده خشخاش می باشد . بر اساس تعالیم پزشکان کنونی، شاه تره ویژگی تسکین دهنده درد بسیار قوی دارد زیرا دارای مقادیر زیادی دهیدروکوریبالبین که یک ترکیب طبیعی تسکین دهنده در می باشد است .

شاه تره

پزشکان چین باستان بر این عقیده بودند که شاه تره بدلیل این که جریان نیروی زندگی چی را در بدن بهبود می بخشد باعث تسکین درد می شود. اخیرا تحقیقات نشان داده که شاه تره به روش مورفین عمل کرده و درد را تسکین می دهد. البته برخلاف مورفین شاه تره اعتیاد آور نیست. بسیاری بر این عقیده اند که گیاهی که هزاران سال پیش به وسیله چینی ها برای کاهش درد استفاده می شد احتمالا یکی از شیوه های بیهوشی و کاهش درد در گذشته بوده است.

فشردن شاهرگ ها

یکی از شیوه های بیهوشی و کاهش درد در گذشتهب یهوش کردن بیماران بود و یکی از روش های تسکین درد هم است. پزشکان باستان گاهی اوقات با فشردن شاهرگ های گردن بیمار جریان خون از قلب به مغز را به صورت موقتی کاهش می دادند. ارسطو از موثر بودن این روش برای بیهوش کردن بیماران گفته است. به گفته ی او اگر این رگ ها از بیرون فشرده شوند در واقع افراد خفه نمی شوند بلکه بیهوش می شوند و بی حرکت روی زمین می افتند.

فشردن شاهرگ ها

در مجسمه هایی که از دوران باستان یونان بر جای مانده نشان داده شده که از این روش برای بیهوش کردن افراد استفاده می شده وبدون شک یونانیان از چنین روشی آگاهی کامل داشته اند.

پوست درخت بید

پوست درخت بید

برای قرن ها از پوست درخت بید به عنوان دارویی برای کاهش التهاب که کاهش درد را به دنبال دارد استفاده می شد. بید سفید معمولا در طول رود نیل رشد کرده و به همین علت مصریان منبع این گیاه را در اختیار دارند. در متون پزشکی که از ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح به جای مانده است در مورد استفاده از پوست درخت بید به عنوان تسکین دهنده درد اطلاعاتی وجود دارد. چینیان و یونانیان باستان از پوست درخت بید به عنوان مُسکن و دارویی برای کاهش التهاب استفاده می کردند. تحقیقات امروزی هم نشان می دهد که پوست درخت بید چون در خود مقادیر زیادی سالیسین دارد یک ترکیب مُسکن بسیار قوی است و تاثیری بسیار شبیه آسپرین دارد. همچنین تحقیقات نشان می دهد که پوست درخت بید حتی در مقادیر کمتر نیز عملکرد بسیار بهتر و تاثیرگذارتری  نسبت به آسپرین دارد.  هنوز هم از پوست درخت بید به دلیل موثر بودن آن  برای درمان سر درد، کمر درد و آرتروز استفاده می شود.

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
لطفا نام خود را وارد کنید